Manastir Končul

3. septembra 2017. Drevna Studenica, Istorija, Turizam0

Manastir Končul se nalazi na levoj obali reke Ibar, nedaleko od Raške. Po predanju, osnovao ga je Stefan Nemanja oko 1175. godine. Manastir Končul je posvećen Svetom Nikoli i stoga je poznat u narodu pod imenom Nikoljača.

Prvi put se pominje u Studeničkom tipiku, napisanom između 1207. i 1215. godine, kao manastir Svetog Nikole u Kaznovićima.  Po osnivanju, manastir je imao veliki ugled, te je njegov iguman učestvovao u izboru igumana obližnjeg manastira Studenica.  Poznato je da Sveti Sava proveo prvu noć svog bega za Hilandar na Svetoj Gori upravo u manastiru Končulu. U manastiru Končul je nakon 1318. godine bilo sedište končulske ili ibarske Episkopije.

Najveći uspon manastir Končul je doživeo u 14. veku i u prvoj polovini 15. veka. Posle pada srpske Despotovine pod tursku vlast, 1459. godine, za manastir Končul, kao i druge srpske svetinje su nastupila teška vremena. Rušen je i u austrougarskom ratu 1686. godine, te ostao u ruševinama sve do 1861. godine kada je obnovljena manastirska crkva.

Pri obnovi manastira Končula je zadržan prvobitni oblik osnove – jednobrodna građevina sa polukružnom spoljašnjom i unutrašnjom apsidom na istočnoj strani.

Unutrašnjost crkve manastira Končul je izdeljena stubovima, čiji poluobličasti svod pokriva kupola. Na južnoj strani naosa postoji kapela. Sačuvani su delovi fresaka, kao i više nadgrobnih ploča sa natpisima iz 14. veka.

Ikonostas je novijeg datuma i verovatno je rad Živka Pavlovića. Od 1975. do 1979. godine su u crkvi i čitavom manastirskom kompleksu vršena arheološka istraživanja, te je manastir bio konzerviran. Početkom 2000. godine igumanija Katarina sa delom sestrinstva iz manastira Svete Trojice u Mušutištu na Kosovu i Metohiji, razrušenog u najezdi Šiptara, prelazi u manastir Končul i počinje sa duhovnom i materijalnom obnovom ove vekovima napuštene svetinje.

Od tada se vrše redovna bogosluženja i sestrinstvo se, na opštu radost, iz godine u godinu povećava. U manastiru Končul postoje radionice za šivenje i mašinski vez, kao i ikonopisačka radionica, pri kojoj monahinje izrađuju minijature na pergamentu.

Izvor: PanaComp