U subotu, 28. februara 2026. godine, Njegovo Visokopreosveštenstvo Mitropolit niški i Administrator žički g. Arsenije načalstvovao je liturgijskim sabranjem u manastiru.
Godine 1196, nakon trideset godina vladavine nad Raškom, veliki župan Stefan Nemanja se na velikom saboru u Rasu kod Crkve Svetog Petra i Pavla odrekao prestola i zamonašio, uzevši monaško ime Simeon. Rodonačelnik svetorodne dinastije Nemanjić je svoj presto i vrhovnu vlast prepustio srednjem sinu Stefanu, dok je sinu Vukanu ostavio Duklju na upravu, dodelivši mu titulu velikog kneza.
Simeon je kao monah najpre boravio u svojoj zadužbini Manastiru Studenici, da bi se u novembru 1197. godine pridružio svom sinu monahu Savi na Svetoj Gori. Oni su uz dozvolu romejskog cara Aleksija III Anđela 1198. godine obnovili svetogorski Manastir Hilandar.
U dubokoj starosti, monah Simeon je umro u Manastiru Hilandaru 13. februara 1199. godine, a ubrzo ga je Svetogorski sabor kanonizovao kao Svetog Simeona Mirotočivog, jer su njegove mošti točile miro.
Godine 1207. monah Sava je preneo očeve mošti u Srbiju, što je bilo deo procesa konačnog izmirenja između njegove braće Vukana i Stefana nakon završetka građanskog rata u Raškoj.
Mošti Svetog Simeona su tada položene u njegovu zadužbinu u Studenici, gde se i danas nalaze.
foto: Monah Vikentije (Zarić)
