Arhimandrit Tihon (Rakićević) je rođen 1971. godine u Čačku, od oca Milana i majke Rade. Na krštenju dobija ime Aleksandar. U rodnom gradu završava osnovnu školu i prva dva razreda Gimnazije, dok svoje dalje obrazovanje nastavlja u Srednjoj školi za dizajn u Beogradu.
Tokom srednje škole i akademskih studija duhovno se ukrepljuje u pravoslavnim manastirima. Često je uzimao aktivnog učešća na svetim Liturgijama koje je blaženog spomena patrijarh Pavle svakodnevno služio u patrijašiskom paraklisu Prepodobnog Simeona Mirotočivog. Bio je redovan u misionarskoj školi hrama Svetog Aleksandra Nevskog, koju je predvodio tadašnji starešina prota Ljubodrag Petrović. Od manastirâ posebno je negovao duhovne veze sa ovčarskim manastirom Sretenjem, u vreme kada je igumanija bila mati Minodora (Šišović). Duhovni preporod njegovog života nastupa kada je upoznao igumana manastira Studenice, nezaboravnog arhimandrita Julijana Kneževića, koji mu postaje duhovnik. Pošto je 1995. godine uspešno diplomirao na Fakultetu primenjenih umetnosti Univerziteta u Beogradu, na kojem je bio angažovan u zvanju asistenta-pripravnika, vođen Božjim proviđenjem odlazi u Majku svih srpskih crkava, manastir Studenicu, gde postaje iskušenik 1996. godine. Duhovno usmeravan svojim starcem i igumanom, arhimandritom Julijanom, biva postrižen u monaški obraz 1997. godine u Studenici, te iste godine biva rukopoložen u čin jerođakona. U čin jeromonaha je rukopoložen 1999. godine. Bratstvo manastira Studenice ga imenuje za svog igumana, u prisustvu blažene uspomene episkopa Hrizostoma, koji je potvrdio njegov izbor i odlikovao ga činom arhimandrita 2004. godine.
Pored uobičajenih manastirskih poslušanja, arhimandrit Tihon se bavio ikonopisom. Stremeći sintezi monaškog predanja i akademskog bogoslovlja, arhimandrit Tihon upisuje 2005. godine magistarske studije na Katedri za liturgiku Pravoslavnog bogoslovskog fakulteta, a 2008. godine brani magistarski rad na temu Ikona u liturgiji: funkcija i smisao. Doktor teoloških nauka postao je 2014. godine, kada je na odnosnom fakultetu odbranio doktorsku disertaciju na temu Oltarska pregrada-ikonostas od 4. do sredine 17. veka: forma, funkcija i značenje.
Njegov akademski rad tiče se prvenstveno nasleđa manastira Studenice kao i duhovnog i kulturnog nasleđa srpskog naroda uopšte. Posebno mesto u njegovom bogoslovskom i književnom radu zauzima lik Svetog Save. U zborniku radova Vizantološkog instituta SANU, kao i u drugim naučnim časopisima, objavio je rezultate istraživanjâ koja se tiču duhovnog uticaja najkvalitetnije vizantijske duhovne literature na Savino bogoslovsko delo. Uz pomoć Ministarstava kulture i Ministarstava pravde, arhimandrit Tihon je, uz satrudništvo bratije, pokrenuo i uspešno realizovao niz projekata koji se tiču predstavljanja našeg kulturnog i duhovnog blaga. Rezultat ovoga je opus izdanja manastira Studenice od kojih treba istaći kapitalna dela Sveti Sava, Studenički tipik i Sveti Sava, Žitije Svetog Simeona, priređena na više svetskih jezika. Zbog svog naučnog pregalaštva, arhimandrit Tihon je stekao zvanje naučnog saradnika na osnovu odluke Ministarstva nauke, tehnološkog razvoja i inovacija.
Na redovnom zasedanju Svetog Arhijerejskog Sabora Srpske Pravoslavne Crkve, održanom od 14. do 18. maja 2024. godine u Beogradu, visokoprepodobni arhimandrit Tihon, iguman manastira Studenice, izabran je za vikarnog episkopa Patrijarha srpskog sa titulom Episkop moravički.
Izvor: SPC